-
RP: Ludzie ustawiali się w kolejce do księgarni Państwowego Instytutu Wydawniczego w Warszawie i wyrywali sobie poszczególne egzemplarze z rąk. Czyżby Polacy pragnęli przejść na Islam? (…) JB: Słyszałem w kolejce, jak ktoś mówił, że to rodzaj Kamasutry. Bliskie i dalekie. Z prof. Józefem Bielawskim rozmawia Ryszard Pietrzak, „Literatura” 1987, nr 7, s. 55. Z
-
„Za dawnych czasów, za panowania króla Salomona, świat był zupełnie inny aniżeli dzisiaj. Na drzewach rosły wówczas zamiast owoców wonne i tajemnicze książki w złotej oprawie, pełne cudownych malowideł i czarodziejskich bajek. Uczone ptaki w błękitnych okularach przewracały dziobami karty owych książek i przyglądając się malowidłom, na głos czytały po kolei rozmaite bajki. Jesienią książki
-
„Niniejsza książka obejmuje zbeletryzowane (…) mity i legendy ludów Afryki Zachodniej, koncentrujące się wokół spraw podobnych do tych, które przedstawia pierwsza księga biblijnego Pięcioksięgu, Księga Rodzaju. Znalazły się więc w niej przede wszystkim mity kosmogoniczne mówiące o powstaniu świata i ludzkości oraz legendy o pochodzeniu poszczególnych ludów i ich przodków. Obejmuje ona ponadto prehistorię tychże
-
„nie jest prawdą, że na każdą okazję da się znaleźć cytat z Biblii, jest natomiast prawdą, że na każdą okazję da się znaleźć cytat z Muminków.” Maryla Szymiczkowa, „Śmierć na Wenecji”. Nowe okazje – nowe teksty święte, czy raczej autorytatywne.
-
„Inny człowiek, nieśmiały i łagodny, zawsze zabierał ze sobą w służbową podróż książkę Ciorana, jedną z tych z bardzo krótkimi tekstami. W hotelach trzymał ją na szafce przy łóżku i zaraz po przebudzeniu otwierał na chybił trafił, znajdując swoje motto na nadchodzący dzień. Uważał, że w Europie hotelowe egzemplarze Biblii powinno się jak najszybciej wymienić
-
„Kiedy biały człowiek przyjechał do naszego kraju, miał ze sobą Biblię, my zaś mieliśmy ziemię. Biały człowiek powiedział do nas «Módlmy się». Po tej modlitwie posiedliśmy Biblię, on zaś posiadał ziemię”. Podanie ustne z Afryki Subsaharyjskiej, lata 80. XX w. Takatso Mofokeng: Black Christians, the Bible and Liberation. “Journal of Black Theology” 1988, nr 2, s.
-
„Historie schodzą na ziemię tak samo, jak Bóg staje się człowiekiem. Nabierają one niejako swojskiego pozoru i stają się historiami doczesnymi, co nie przeszkadza, że mimo to rozgrywają się również w górze i nadają się do opowiadania w swej niebiańskiej formie”. Tomasz Mann, Józef i jego bracia
-
— Tak, tak, tak. Mrówki żyją i litery żyją. Można czytać mrówki, można czytać ludzi i Boga. Tak, tak, tak. Boga trzeba szukać. Tak, tak, tak. Daleko jest dobry Bóg. […] Kiedy była wojna i Tytus spalił świątynię… […] Paliły się książki Boga. Tak, tak. Ale nie. — Palił się tylko papier — tak, tak —
-
„Pamięć, a nie poznanie, jest podstawową zdolnością twórczą i siłą literatury dawnej. Tak było i zmienić tego nie można; ustny przekaz o przeszłości jest święty. Nie istnieje jeszcze świadomość względności tego, co minione”. Michaił Bachtin, Epos a powieść
-
„Z wiedzy o rytmie, która ma wiele zastosowań, pochodzą ostatecznie wszelkie sposoby używane po to, żeby uzyskać łączność z wyższymi stanami bytu. Dlatego też według tradycji Islamu Adam, kiedy żył w raju ziemskim, przemawiał wierszem, czyli językiem rytmicznym. Dlatego też Księgi Święte są napisane w języku rytmicznym, przez co z pewnością są czymś najzupełniej innym
-
Subskrybuj
Zapisan/y/a
Masz już konto na WordPress.com? Zaloguj się teraz.
Hagio grafo logie 