Różnicę między eposem a księgą świętą można porównać z różnicą w przekazie oralnym i pisemnym – ustny przekaz tradycji pozwala, wręcz domaga się modyfikacji wraz ze zmianą warunków życia wspólnoty; sakralizacja tekstu następuje zaś w momencie jego kodyfikacji, spisania, gdy powstaje księga, która może być przedmiotem kultu jako przedmiot, a każde z jej słów – interpretowane jako nieodwołalne, doskonałe, uniwersalnie ważne, o boskim autorytecie. W tym samym momencie rodzi się kolejny typ literatury wspólnototwórczej: komentarz, wypełniający przepaść między kształtem danej kultury w chwili powstania Księgi a aktualnymi warunkami jej bycia.

[2011]