„Stary Testament zaliczał bociana do ptaków nieczystych i zabraniał spożywania jego mięsa. Można więc uznać, że ochrona przyrody rozpoczęła się kilkaset lat przed naszą erą, kiedy Jahwe rozkazał synom Izraela:

<Spośród ptaków będziecie mieli w obrzydzeniu i nie będziecie ich jedli, bo są obrzydliwością, następujące: orzeł, sęp czarny, orzeł morski, wszelkie gatunki kani i sokołów, wszelkie gatunki kruków, struś, sowa, mewa, wszelkie gatunki jastrzębi, puszczyk, kormoran, ibis, łabędź, pelikan, ścierwik, bocian, wszelkie gatunki czapli, dudek i nietoperz> [Kpł 11,13-19].

Stanisław Łubieński, Dwanaście srok za ogon,
Czarne 2016, s. 111.