Notatki
-
Widziałam nas wobec śmierci i przestraszyła mnie pustka w naszym na siebie spojrzeniu. Jak można tak na siebie patrzeć gdy się jest tak blisko jednocześnie? Modlitwa: tworzenie w sobie czegoś odrębnego od siebie, co potrafi i osłonić, i zmiażdżyć. Pozwalającego postrzegać to, co nas łączy, jako silniejszego od nas. I choć każde z tych słów
-
Czytam Obraz osobliwy Joanny Tokarskiej-Bakir. Teza książki: religijność typu ludowego (czy tylko?) opiera się na „nierozróżnialności” (Gadamer) między znakiem a znaczeniem. Por. kratyleizm, magia, kult obrazów (w tym telewizyjnych – ikony pop-kultury)… Z recenzji Cezarego Wodzińskiego: „Język sakralny nie służy ani rozumieniu, ani porozumieniu; nie jest środkiem komunikacji. Niczego nie nazywa, lecz ujawnia Coś. Sprawia, że święte
-
„Do pojawienia się świadomości zbiorowej konieczna jest synteza sui generis poszczególnych świadomości. Otóż właśnie ta synteza wyzwala całą sferę uczuć, które już od chwili powstania rządzą się własnymi prawami. Przyciągają się, odpychają, łączą, dzielą, rozmnażają, a żadna z tych kombinacji nie podlega władzy rzeczywistości. Tak powstała egzystencja, ciesząc się nawet dość znaczną suwerennością, może tylko dla przyjemności
-
Teksty oralne były zrośnięte z życiem wspólnoty, zawsze aktualne i zmienne, a przez to wieczne i ponadczasowe, natomiast w sytuacji pisma taka zmiana nie była już możliwa, więc pojawia się konflikt na bazie pojęcia tradycji (którego by nie było, gdyby nie pamięć zbiorowa tekstów oralnych). „W długim trwaniu dzieło pamięciowe ustanawia tradycję” Paul Zumthor. Stąd
-
z ewolucyjno – neurokognitywistycznego punktu widzenia: [2007]
-
Notatki na podstawie książki Franka Keromode’a „Genesis of Secrecy”: „można powiedzieć, że teksty Nowego Testamentu zostały wygenerowane ze Starego Testamentu, i jako takie są jego interpretacjami i tym samym fikcją. (…) Jednak pozostaje pytanie, jaka jest różnica między stworzeniem tekstu, który sprawia wrażenie, jakby to, co opisuje, miało miejsce – a takiego, który zdaje sprawę
-
Rola pisarza to ani abstrakcyjna poezja, ani ścisła nauka ani spójna fabuła. To otwieranie wyobraźni i umysłu na odwagę myślenia, projektowania niemożliwości i obnażania intymnych zależności między ludźmi, przedmiotami i zdarzeniami. W Helladzie dokonał się jeden z większych przełomów w dziejach kultury: sztuka i literatura usamodzielniły się, działalność artystyczna stała się celem samym w sobie,
-
Ogniska kultury. Oba te elementy wskazywane bywają jako jej punkty wyjścia. Alternatywa? Wykluczają się nawzajem, walka między wiarą w człowieka a wiarą w to, co poza człowiekiem. A może między wiarą w obiektywność sensu i subiektywność, czyli brak sensu, czyli niewiara. Implikacja? Zatem który z elementów był pierwszy? Koniunkcja, związek dialektyczny, nierozłączny. Pojawiają się w
Hagio grafo logie 