WYPISY
-
„Niniejsza książka obejmuje zbeletryzowane (…) mity i legendy ludów Afryki Zachodniej, koncentrujące się wokół spraw podobnych do tych, które przedstawia pierwsza księga biblijnego Pięcioksięgu, Księga Rodzaju. Znalazły się więc w niej przede wszystkim mity kosmogoniczne mówiące o powstaniu świata i ludzkości oraz legendy o pochodzeniu poszczególnych ludów i ich przodków. Obejmuje ona ponadto prehistorię tychże
-
„nie jest prawdą, że na każdą okazję da się znaleźć cytat z Biblii, jest natomiast prawdą, że na każdą okazję da się znaleźć cytat z Muminków.” Maryla Szymiczkowa, „Śmierć na Wenecji”. Nowe okazje – nowe teksty święte, czy raczej autorytatywne.
-
„Kiedy biały człowiek przyjechał do naszego kraju, miał ze sobą Biblię, my zaś mieliśmy ziemię. Biały człowiek powiedział do nas «Módlmy się». Po tej modlitwie posiedliśmy Biblię, on zaś posiadał ziemię”. Podanie ustne z Afryki Subsaharyjskiej, lata 80. XX w. Takatso Mofokeng: Black Christians, the Bible and Liberation. “Journal of Black Theology” 1988, nr 2, s.
-
„Pamięć, a nie poznanie, jest podstawową zdolnością twórczą i siłą literatury dawnej. Tak było i zmienić tego nie można; ustny przekaz o przeszłości jest święty. Nie istnieje jeszcze świadomość względności tego, co minione”. Michaił Bachtin, Epos a powieść
-
„Z wiedzy o rytmie, która ma wiele zastosowań, pochodzą ostatecznie wszelkie sposoby używane po to, żeby uzyskać łączność z wyższymi stanami bytu. Dlatego też według tradycji Islamu Adam, kiedy żył w raju ziemskim, przemawiał wierszem, czyli językiem rytmicznym. Dlatego też Księgi Święte są napisane w języku rytmicznym, przez co z pewnością są czymś najzupełniej innym
-
„Za jeden z najważniejszych tekstów, jakie kiedykolwiek przeczytałam, uważam Księgę Koheleta. Można tam znaleźć odpowiedzi na wszystkie możliwe pytania. Księga Koheleta cały czas pozostaje aktualna, choć można też powiedzieć, że nie ma nic wspólnego ze współczesnością, ponieważ jest wieczna. To piękna, wspaniała księga. W tajemniczy sposób odciska swoje piętno na każdym: kto raz ją przeczytał,
-
Przy okazji lektury Echolalii Daniela Hellera-Roazena wpadłam na trop poety i sceptyka arabskiego w skrócie zwanego al-Maʿarrī, autora m.in. zbioru poematów prozą Al-Fuṣūl wa al-ghāyāt (Ustępy i fragmenty), określanego jako parodia Koranu. Tutaj można się zapoznać z fragmentami jego wierszy. Niestety, o „Ustępach i fragmentach” nie znalazłam dotąd żadnych więcej informacji. Znalazłam za to następujący cytat (tłumaczę z angielskiego): „Nie zakładajcie, że słowa
-
„Księga nie ma początku – opowiedział.Każdy początek jest początkiem księgi”.
-
„Tak więc wiedza o literaturze jest główną nam dostępną wiedzą o człowieku, a literaturą są też oczywiście dzieła filozofów i dawne święte księgi ludzkości”. Czesław Miłosz, Postscriptum w: tegoż, Życie na wyspach, Kraków 1997, s. 121.
-
„Znaczna część ozdób architektonicznych jest dosłownie pusta i wystarczyłby poryw wrześniowego wiatru, aby obedrzeć z nich zasadniczą konstrukcję – niby z cudzych piórek – nie przynosząc jej samej uszczerbku […]. Co by to było, gdyby tyle samo szumu robiono wokół ozdobnego stylu w literaturze i gdyby architekci naszych biblii tyle samo czasu poświęcali ozdobnikom, co
Hagio grafo logie 