WYPISY
-
„Czy dlatego nazywamy Biblię Księgą świętą, że opowiada o ludziach świętych czy jest przeznaczona dla wybranych – dla świętych? Otóż w Biblii święty jest tylko Bóg, a Biblia jest Księgą świętą dlatego, że – jak wszystko co święte – należy do Boga. Nie jest to Księga o świętych ludziach, lecz świętym Bogu. Słowo święty, hebrajski kodesz, nie
-
Z przedmowy Klementyny z Tańskich Hoffmanowej do podziw i wielki apetyt budzącego a zapomnianego dzieła tejże autorki Pismo święte wybrane z ksiąg starego i nowego zakonu objaśnione uwagami pobożnych uczonych i ofiarowane matkom i dzieciom polskim (1846): „Wszak każda z was, Panie moje, czy księżna czy hrabina, jest przecie urodzoną kapłanką rodziny swojej? Wszak każdej powołaniem jest
-
„Jak pokazuje Freud w Mojżeszu i monoteizmie jedynie pismo alfabetyczne, którego wynalazek nieuchronnie wiąże się z wygnaniem […] nie łamie drugiego z przykazań (w odróżnieniu od pisma piktograficznego). Według Freuda przejście od obrazu do litery to doświadczenie najwyższej wagi, które zbiega się w czasie z przesunięciem nacisku z doświadczenia zmysłowego na abstrakcyjną ideę (por. Lacan Iconoclast)”. Kuba
-
„W rezultacie „Pasaże” przywodzą na myśl sławną „Księgę” Brunona Schulza czy też jej mizerne pozostałości, które wpadły w ręce narratora „Sanatorium pod Klepsydrą”. Może coś jest na rzeczy w tym skojarzeniu, jako że niejedno Schulza z Benjaminem łączy – od fascynacji mistyką żydowską i światem dzieciństwa po zamiłowanie do tandety i znaczków pocztowych (u obu
-
„Druk wynaleziono ponad sto lat wcześniej, niemniej księgę wciąż jeszcze uważano za coś świętego, jak można wnioskować choćby z ówczesnych opraw, dlatego też dla szlachetnego poety stanowiła ona przedmiot miłości i czci; my zaś oprawiamy dzisiaj wszystko, co popadnie, i nie żywimy wielkiego szacunku ani dla okładek, ani też dla ich zawartości”. Goethe o Szekspirze, Maksymy
-
„Kościół przejawia paradoksalną tendencję, aby legislacyjne rozszerzenie zakresu autonomii jednostek w odniesieniu do decyzji dotyczących ich własnego życia traktować jako uszczuplenie wolności decyzji tych, co pragną się podporządkować moralnemu magisterium Kościoła”. Helena Eilstein, Biblia w ręku ateisty, Warszawa 2006, s. 34. Otóż to. Uwaga zapisan przy okazji rozważań na temat prawomocności autorytetu Biblii w kwestiach etyczno-prawnych.
-
„Korporacje religijne przedstawiają swe teksty jako jedyne źródła gwarantowanej prawdy. Dążą do minimalizacji znaczenia intuicji, wróżb, natchnienia, tradycji ustnego przekazu oraz jednostek obdarzonych niezwykłymi właściwościami, bo wszystko to wymyka się spod ich kontroli. Użycie tekstów pisanych pozwala wzmocnić przekonanie, że opis istot nadprzyrodzonych musi przybrać kształt ogólny, silnej doktryny, a nie cząstkowych, przystosowanych do kontekstu
-
„teksty sakralne zawierają przekaz religijny różny od tego, który może zostać odczytany z jawnego sensu opowiadania. Teksty religijne mieszczą w sobie tajemnicę; tajemnica ta jest w jakiś sposób zakodowana w tekście i można ją rozszyfrować. Kod, tak jak we wszelkich formach komunikacji, opiera się na permutacji uwzorowanych struktur. Metoda dekodowania polega na wskazaniu tego, co
-
„Memy religijne przechowywane są w wielkich tekstach religijnych, przez co zyskują większą długowieczność. Teolog Hugh Pyper (1998) nazywa Biblię jednym z odnoszących największe sukcesy tekstów, jakie kiedykolwiek powstały. <Jeśli slogan „przetrwanie najlepiej przystosowanych” cokolwiek znaczy, wówczas Biblia wydaje się znakomitą kandydatką do tytułu najlepiej przystosowanego z tekstów> (s. 70). […] Jak twierdzi Pyper, kultura zachodnia
-
Fragmenty komentarza psychologicznego – autorstwa Władysława Witwickiego, znanego przede wszystkim jako tłumacz Platona – wydanego w 1958 (opracowanego w 1942) wraz z przekładem i ilustracjami tegoż samego twórcy, pt. Dobra Nowina według Mateusza i Marka: „Psychika Jezusa, tak jak prześwieca przez opowiadania Ewangelii, nie jest w żadnym razie psychiką człowieka pospolitego, codziennego, zrównoważonego. Wtedy by nie
Hagio grafo logie 