• Simone Weil o Gicie

    „nigdy nie dosyć jest opierać się Bogu, jeżeli opieramy się przez samą troskę o prawdę. Chrystus lubi, abyśmy woleli prawdę od niego, bo przedtem nim jest Chrystusem, jest prawdą. Jeżeli odwracamy się od niego, żeby iść ku prawdzie, nie odejdziemy daleko, bo spotkają nas jego ramiona” „Po tym przeżyciu [nawrócenie wskutek objawienia Chrystusa] zrozumiałam, że

    Read more →

  • „przeciwieństwo każdej prawdy jest równie prawdziwe! Prawdę można przecież wypowiedzieć i ubrać w słowa tylko wtedy, gdy jest to prawda jednostronna. Wszystko, co ma postać myśli i daje się wyrazić słowami jest jednostronne, jest połowiczne, brakuje mu całości, dopełnienia, jedności”. Herman Hesse, Siddhartha,przeł. M. Łukasiewicz, Poznań 1988, s. 117. Zatem albo prawda, albo język; albo mądrość

    Read more →

  • „Jako pierwszy impuls do zwrócenia uwagi Kościoła na Talmud dał Nicolas de Rupella (znany pod imieniem Donin lub Dunin), Żyd, który z powodu konfliktu na tle religijnym ze swoją gminą (podejrzewano go, iż był karaimem) przyjął chrzest i poprzysiągł swym dawnym współwyznawcom zemstę. On to, już po wstąpieniu do zakonu franciszkanów, zaczął na terenie Francji ukazywać Talmud jako dzieło

    Read more →

  • „W Talmudzie nazywają owi rabini chrześcijan bałwochwalcami, gorszymi od Turków, mężobójcami, rozpustnikami nieczystymi, gnojem, zwierzętami w ludzkiej postaci, gorszymi od zwierząt, synami diabła, itd. Księży nazywają „kamarim”, tj., wróżbiarzami, i „gałachim”, tj., z ogoloną głową, a szczególnie zaś nie cierpią dusz Bogu poświęconych w klasztorze. Kościół zowią zamiast „Bejs tefila”, tj., dom modlitwy, „bejs tifla”,

    Read more →

  • „Czy dlatego nazywamy Biblię Księgą świętą, że opowiada o ludziach świętych czy jest przeznaczona dla wybranych – dla świętych? Otóż w Biblii święty jest tylko Bóg, a Biblia jest Księgą świętą dlatego, że – jak wszystko co święte – należy do Boga. Nie jest to Księga o świętych ludziach, lecz świętym Bogu. Słowo święty, hebrajski kodesz, nie

    Read more →

  • Biblia według Klementyny

    Z przedmowy Klementyny z Tańskich Hoffmanowej do podziw i wielki apetyt budzącego a zapomnianego dzieła tejże autorki  Pismo święte wybrane z ksiąg starego i nowego zakonu objaśnione uwagami pobożnych uczonych i ofiarowane matkom i dzieciom polskim (1846): „Wszak każda z was, Panie moje, czy księżna czy hrabina, jest przecie urodzoną kapłanką rodziny swojej? Wszak każdej powołaniem jest

    Read more →

  • Nie ciśnijcie się do Biblii, wy, ludzie świeccy.Biblia to kość twarda a wy ludzie świeccy, słabe macie zęby:przeto i zęby popsujecie, a tego nie ugryziecie. Za: M. Kossowska, Biblia w języku polskim, t. 2, Poznań 1969, s. 313.

    Read more →

  • Pan ukształtował twoje gardłowyrzeźbił twoje podniebieniena podobieństwo niebieskiego sklepieniaTwoim wargom i językowi dał umiejętność tworzenia dźwiękówI tchnąwszy w ciebie swój głos uczynił go głosem twoimGłosieGłosieWidzialny głosieWychodzący z piasków pustyni pierwszym wersetem GenesisŚwiętym początkiem liter, zalążkiem zdań, rozdziałów i ksiągKtóre w rytmie Bożego oddechu posuwają się równocześnie we wszystkich kierunkach.

    Read more →

  • Od psychoanalityków

    „Jak pokazuje Freud w Mojżeszu i monoteizmie jedynie pismo alfabetyczne, którego wynalazek nieuchronnie wiąże się z wygnaniem […] nie łamie drugiego z przykazań (w odróżnieniu od pisma piktograficznego). Według Freuda przejście od obrazu do litery to doświadczenie najwyższej wagi, które zbiega się w czasie z przesunięciem nacisku z doświadczenia zmysłowego na abstrakcyjną ideę (por. Lacan Iconoclast)”. Kuba

    Read more →

  • Dziwne losy Anny Csillag

    „W rezultacie „Pasaże” przywodzą na myśl sławną „Księgę” Brunona Schulza czy też jej mizerne pozostałości, które wpadły w ręce narratora „Sanatorium pod Klepsydrą”. Może coś jest na rzeczy w tym skojarzeniu, jako że niejedno Schulza z Benjaminem łączy – od fascynacji mistyką żydowską i światem dzieciństwa po zamiłowanie do tandety i znaczków pocztowych (u obu

    Read more →